De voedselcarrousel volgens het VAC

Chinese handelaars verkopen Chinese geconcentreerde tomaten naar Italië. Daar worden ze verpakt “made in Italy” en gaan ze richting Afrika, waar de boeren hun verse tomaten aan de straatstenen niet kwijtraken. De Chinese boeren zijn de grootste, armste en minst betaalde bevolkingsgroep in China. En de Chinese fabrikanten moeten met zo goed als geen milieuregels rekening houden.

Volgend voorbeeld: in Noord Frankrijk groeien kokospalmen. Niet waar? Toch wel! In het Afrikaanse land Togo vind je geraspte en gedroogde kokosnoten “made in Frankrijk”. In Ghana commercialiseert Nestlé geconcentreerde melk “made in Ghana” met melk die afkomstig is uit Europa.

Vrijhandel betekent zo goedkoop mogelijk, en dus een peulschil van de totaalprijs aan consument voor de boeren en tuinders overal in de wereld. Dat is wat boeren en boerinnen en organisaties aanklagen in Nyéléni, waar eind februari laatstleden het wereldforum voedselzekerheid plaatsvond. Het motto daar is: neen aan de vrijhandel, ja voor eerlijke prijzen en redelijke inkomens voor zoveel mogelijk boerenfamilies.

Anders dan in de VLTR vorige vrijdag. Iedereen gaat ervan uit dat na 2015 de melkquota verdwijnen en dat bedrijven moeten groeien. Alleen het VAC distantieerde zich. Minister Leterme moet in de Europese Raad pleiten voor behoud en intussen zorgen dat onze melkveebedrijven niet kapotgroeien. De anderen stemden in met het ontwerpadvies ook al bleek uit de discussie dat andere vertegenwoordigers van andere organisaties akkoord waren dat goedgerunde bedrijven met minder quotum beter waren dan de 800.000 liter bedrijven. Zowel qua inkomen als overneembaarheid. Waarom moeten de plafonds dan opnieuw springen?

Wat de discussie over het telen van GGO-gewassen aangaat, bleek dat de wetenschappers en Belbior wijzen op reëel gevaar van besmetting van bio en gangbare producten met GGO’s. Gevolg: waardedaling of verplichte stopzetting van de activiteit op biobedrijven. Met volgend probleem: eens buiten het door de politiek afgebakende gebied kan geen enkele boer een schadeclaim in dienen. Wordt vervolgd in Parlement en de Vlaamse Regering.

Onze bedenking: waarom hebben wij GGO-gewassen nodig? Antwoord: we hebben ze niet nodig om de wereld te voeden. Er is eten en geld genoeg en als er honger is dan is het omdat beide slecht verdeeld zijn. Antwoord vanuit een andere hoek: om boeren nog meer dan vandaag afhankelijk te maken van de zaadfirma’s.

 

VAC flash van 27 April 2007

Facebook Twitter Pinterest