De Soya Connectie
 

Belgische boer

Ook de Belgische boer speelt een rol in de sojaconnectie. Soja staat namelijk op het dagelijkse menu van onze varkens, kippen en koeien. Onder andere door de massale import van soja is vooral in Vlaanderen een intensieve veeteelt ontstaan die niet meer grondgebonden is. De gronden voor veevoederproductie zijn natuurlijk nog wel nodig maar bevinden zich in overzeese gebieden. Eiwitten worden onder de vorm van sojabonen en sojameel uit Brazilië ingevoerd. De aanvullende energie wordt geleverd door maïs die wel plaatselijk geteeld wordt, vandaar het ontstaan van de talrijke maïsvelden in Vlaanderen. De intensieve veeteelt veroorzaakt mestoverschotten en die leiden tot verontreiniging van grond- en oppervlaktewater, verzuring van de bodem en geurhinder.

Onze boeren zijn afhankelijk geworden van de agro-industrie en zien zich genoodzaakt tot schaalvergroting. Dit proces wordt versterkt door het systeem van Europese subsidies. Tegelijk werken deze subsidies het ontstaan van landbouwoverschotten in de hand. Overtollige Belgische landbouwproducten worden tegen dumpingprijzen op de wereldmarkt gebracht en onze boeren worden hiervoor financieel gecompenseerd.

Het kan ook anders … De mogelijkheden van lokale, eiwitrijke gewassen - zoals erwten, lupine, kemp en huttentut - worden onderzocht door pioniers, boerencoöperaties en onderzoeksinstellingen. Andere - zoals grasklaver in de melkveehouderij en koolzaad in de varkenshouderij - hebben reeds hun economische rendabiliteit bewezen.

Het sluiten van de productiekringloop op de boerderij zelf of in samenwerking met nabijgelegen bedrijven is een stap naar meer grondgebonden landbouw. Boerderijverkoop, boerenmarkten en voedselteams zijn voorbeelden van lokale voedselkringlopen die boeren en consumenten dichter bij mekaar brengen.