|
Thema's -
Voedselsituatie en -handel
|
|
maandag, 21 mei 2007 15:31 |
|
Chinese handelaars verkopen
Chinese geconcentreerde tomaten naar Italië. Daar worden ze verpakt “made in
Italy” en gaan ze richting Afrika, waar de boeren hun verse tomaten aan de
straatstenen niet kwijtraken. De Chinese boeren zijn de grootste, armste en
minst betaalde bevolkingsgroep in China. En de Chinese fabrikanten moeten met
zo goed als geen milieuregels rekening houden.
Volgend voorbeeld: in Noord Frankrijk groeien
kokospalmen. Niet waar? Toch wel! In het Afrikaanse land Togo vind je geraspte
en gedroogde kokosnoten “made in Frankrijk”. In Ghana commercialiseert Nestlé
geconcentreerde melk “made in Ghana” met melk die afkomstig is uit Europa.
Vrijhandel betekent zo goedkoop mogelijk, en
dus een peulschil van de totaalprijs aan consument voor de boeren en tuinders
overal in de wereld. Dat is wat boeren en boerinnen en organisaties aanklagen
in Nyéléni, waar eind februari laatstleden het wereldforum voedselzekerheid
plaatsvond. Het motto daar is: neen aan de vrijhandel, ja voor eerlijke prijzen
en redelijke inkomens voor zoveel mogelijk boerenfamilies.
Anders dan in de VLTR vorige vrijdag. Iedereen
gaat ervan uit dat na 2015 de melkquota verdwijnen en dat bedrijven moeten
groeien. Alleen het VAC distantieerde zich. Minister Leterme moet in de
Europese Raad pleiten voor behoud en intussen zorgen dat onze melkveebedrijven
niet kapotgroeien. De anderen stemden in met het ontwerpadvies ook al bleek uit
de discussie dat andere vertegenwoordigers van andere organisaties akkoord
waren dat goedgerunde bedrijven met minder quotum beter waren dan de 800.000
liter bedrijven. Zowel qua inkomen als overneembaarheid. Waarom moeten de
plafonds dan opnieuw springen?
Wat de discussie over het telen van
GGO-gewassen aangaat, bleek dat de wetenschappers en Belbior wijzen op reëel
gevaar van besmetting van bio en gangbare producten met GGO’s. Gevolg:
waardedaling of verplichte stopzetting van de activiteit op biobedrijven. Met
volgend probleem: eens buiten het door de politiek afgebakende gebied kan geen
enkele boer een schadeclaim in dienen. Wordt vervolgd in Parlement en de
Vlaamse Regering.
Onze bedenking: waarom hebben wij GGO-gewassen
nodig? Antwoord: we hebben ze niet nodig om de wereld te voeden. Er is eten en
geld genoeg en als er honger is dan is het omdat beide slecht verdeeld zijn.
Antwoord vanuit een andere hoek: om boeren nog meer dan vandaag afhankelijk te
maken van de zaadfirma’s.
VAC flash
van 27 April 2007
|