"Heel wat internationale organisaties, zoals de Wereldbank, het Internationaal Monetair Fonds en de Verenigde Naties lijken lokale voedselvoorziening geen prioriteit te vinden. Ze kunnen blijkbaar leven met het idee dat de Congolezen in hun vruchtbare land toch nog voedsel moeten invoeren in plaats van het door hun eigen verarmde bevolking te laten telen", aldus Vannoppen. Vredeseilanden is daarom onlangs in Goma gaan lobbyen bij het Wereldvoedselprogramma (WFP), dat de voedselhulp organiseert.

Vredeseilanden wil dat Congolese organisaties een deel van de voedselhulp mogen leveren. "Nu worden onder andere voedselpakketten met Amerikaans maïsmeel gratis uitgedeeld. Natuurlijk verstoort dat danig de plaatstelijke markt. De Congolese boeren die wel een oogst hebben, blijven met al hun maïsmeel zitten", zegt Vannoppen. De gesprekken lijken redelijk goed te verlopen.

"Het is mede dankzij de Belgische politieke druk dat het WFP de stap zet naar meer lokale aankopen van voedselhulp. België, maar vooral ook de EU, moet er een prioriteit van maken dat in Congo de voedselzekerheid gerealiseerd wordt op basis van Congolese productie". Volgens Vredeseilanden is er ook meer dienstverlening nodig die dicht bij de boeren staat en steunt op hun lokale kennis en netwerken.

Eerdere berichtgeving over ontwikkelingshulp voor Afrika:
25/7/06: "Structurele hulp nodig voor Afrika, geen noodhulp"

via VILT 060801