Zuid-Noord

In deze rubriek willen we de nadruk leggen op het Zuiden in relatie tot het Noorden. Geen paternalisme hier: er is ook een ‘Noorden’ in het ‘Zuiden’ en omgekeerd. Maar de onderlinge afhankelijkheid ontrafelen kan helpen om het zwart-witverhaal te kleuren

Brazilië door coup niet langer koploper agro-ecologie?

brazilcongressEconomisch machtigen schoven half mei president Dilma opzij in een coup zonder wapens. Meteen schafte de nieuwe regering Temer het Ministerie voor Agrarische Ontwikkeling af. Dat ministerie voor de familiale landbouw was koploper agro-ecologie, steunde vele praktijken van onderop en startte overal opleidingen agro-ecologie. Nu werd grootgrondbezitter en sojakoning Blairo 'Golden Chainsaw" Maggi er Minister van Landbouw.

Auteur Luc Vankrunkelsven blogt over de hallucinante actualiteit vanuit Brazilië. Hij is er op toernee met Wervelfilm en -boek.

“Agrobusiness is dictatuur/misdaad”

Landbouwgif maakt agro-ecologie onmogelijk - vliegtuig sproeit monocultuurAuteur Luc Vankrunkelsven bericht voor Wervel vanuit Mato Grosso, het epicentrum van de ggo-sojamonocultuur in Brazilië. Hij reist van de ene landbouwuniversiteit naar de andere landbouwschool, terwijl boven zijn hoofd de vliegtuigen met landbouwgif voorbijvliegen. “Agroecologie is in deze context quasi onmogelijk.” Luister mee vanop de eerste rij. Het nieuwe Wervelboek wordt nu in Brazilië voorgesteld, eind mei in Vlaanderen.

 

Florissante agro-ecologie in Brazilië maar Burning Mata Atlantica

Het Burning Ice festival in het Kaaitheater verlegt vandaag de focus van gentech naar agro-ecologie. Want terwijl het noordpoolijs opwarmt, timmert niet alleen hier maar ook in Brazilië een florissante agro-ecologische beweging aan een betere toekomst. Het Mata Atlantica (foto) en de Cerrado worden er bedreigd door eucalyptushoutskool en ggo-soja, op grond die de agribusiness meedogenloos inpikt. Auteur Luc Vankrunkelsven trekt rond en bericht op zijn blog.

Het uur van de waarheid voor de Afrikaanse landbouw

ErosierichelsJelleke de Nooy van Tol geeft haar impressies vanop het Afrikaanse continent. “Afrikaanse landen staan op een kruispunt”, zei Edith van Walsum, directeur van ILEIA en FarmingMatters, begin januari tegen me. “Ze moeten nu kiezen. Of agro-ecologisch gaan werken met een geïntegreerde landschapsaanpak, agroforestry, bodemverbetering met mineraalrijk steenmeel en compost in plaats van dure kunstmest, kleinschalig, sociaal en met spaarzaam watergebruik. Of industriële landbouw met verbeterd zaad, en daardoor ook pesticiden en veel watergebruik, een en ander aangemoedigd door de westerse agribusiness, die er trouwens zelf ook niet slechter van wordt.” Download het verhaal (PDF, 4 pg)



20 jaar Via Campesina

20 jaar Via CampesinaWervel sprak met Joop de Koeijer en Hanny Van Geel van de Nederlandse akkerbouwvakbond, lid van Via Campesina.

 

De beginjaren

 


De kiem van Via Campesina ligt bij een netwerk dat Europese ontwikkelingsorganisaties opgezet hebben. De bedoeling van de Europeanen was vooral kennisuitwisseling. Maar in het begin van de jaren ‘90 werd  landbouw voor het eerst betrokken bij het wereldhandelsoverleg, de GATT, later omgevormd tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Voor de boerenleiders uit het Zuiden voldeed een kennisnetwerk niet meer. Er was een bundeling van krachten nodig tegen de voorgenomen liberalisering van de wereldhandel in landbouwproducten. Dat zou namelijk betekenen dat er geen bescherming tegen goedkope, gesubsidieerde importen meer zou kunnen zijn. Dus zouden de bestaansmogelijkheden voor de landbouw, die voor de lokale of regionale markt produceren,  verder verslechteren.