|
Al twintig
jaar geleden stelden wij met velen in Vlaanderen: ‘De grond van de zaak is de
grond’. Het gaat om het grondbeslag wereldwijd omwille van ons
consumptiepatroon, maar ook om de hoogdringendheid van landhervorming.
Tenslotte vraagt grond ook om een ecologisch evenwicht, om een goede verzorging
opdat de (agro)biodiversiteit kan in stand gehouden of – indien nodig -
hersteld worden.
Sinds de
vijftiger jaren van de twintigste eeuw klonk er in Latijns-Amerika een sterke
roep om landhervorming. Deze ‘dreiging’ van een Rode Revolutie werd eind jaren
’60 gecounterd door de zogenaamde ‘Groene Revolutie’. Niet toevallig viel deze
inval met superzaden, in een pakket met de bijhorende chemie, samen met door de
VS gesteunde militaire dictaturen. Toch verstomde de roep om landhervorming
niet compleet. Op het hoogtepunt van de Groene Revolutie en ondanks de welig
bloeiende dictaturen werd anno 1979 een eerste wereldcongres rond
landhervorming georganiseerd. Daarna werd het van officiële zijde stil.
Oorverdovend stil. In Brazilië ontstond anno 1985 wel de strijdbare Movimento
dos Sem Terra (MST), alsook in heel wat andere landen bleef de basis roepen om
landhervorming. Landbezetting met honderden of soms duizenden gezinnen tegelijk
werd hét actiemiddel bij uitstek om overheid en grootgrondbezitters onder druk
te zetten. Het is MST’s keurmerk, maar ook heel wat andere bewegingen zetten op
hun manier de overheden onder druk om vijf eeuwen onrecht eindelijk récht te
trekken. In totaal zouden er in dit immense land zo’n 70 groepen, bewegingen of
syndicaten met landhervorming en landbezetting bezig zijn.
Anno 1993
ontstond in het Belgische Bergen Via Campesina. De wereldwijde beweging van
campesinos werd in de loop van de jaren één van de best georganiseerde
planetaire bewegingen, waar instanties als WTO, Wereldbank, IMF, FAO, niet
naast kunnen kijken.
Parallelle
congressen en andere activiteiten
Na de
jarenlange stilte vanuit officiële organen, aanvaardde de FAO in zijn 128ste
sessie van juni 2005 om een internationale conferentie te organiseren rond
‘landhervorming en rurale ontwikkeling’. De Braziliaanse overheid deed het
voorstel en is ontvangende instantie van 7 tot 10 maart 2006. Daartegenover
zetten NGO’s en allerlei bewegingen uit alle continenten een parallel congres
op van 6 tot 9 maart, in dezelfde pauselijke universiteit van Porto Alegre. De
vlag die ons uit alle windstreken samenbrengt luidt: ‘Land, Territory and
Dignity’. De organisatie ligt bij het ‘International NGO/CSO Planning Committee
for Food Sovereignty’ (IPC), evenals de FAO zelf met zetel in Rome. De
gemeenschappelijke grond van de debatten is dan ook de samenhang tussen
‘Voedselsoevereiniteit en landhervorming’. Dit nieuwe concept werd tien jaar
geleden n.a.v. de FAO-voedseltop in Rome door Via Campesina gelanceerd.
Sindsdien wordt de apolitieke term ‘Voedselzekerheid’ hoe langer hoe meer
vervangen door ‘Voedselsoevereiniteit’. De term draagt in zich een program van
hoogdringende verandering van het dominerende landbouwmodel en voedselhandel.
Zoals
tijdens de Wereld Sociale Fora in Porto Alegre grijpen organisaties allerhande
zo’n bijeenkomsten aan, om nog extra samen te komen in parallelle
bijeenkomsten, congressen, kampen. Deze keer zijn het vooral MST, Via Campesina
en Fetraf-Brasil die elk hun activiteiten, parallel aan het parallelle én
officiële programma organiseren. De Braziliaanse boerenvakbond CONTAG
thematiseert in debat en actie vooral het geweld en de vele slachtoffers op het
platteland. Maar ook de Braziliaanse overheid organiseert nog eigen congressen,
tot met een congres in de strijd tegen de slavenarbeid in Brazilië.
Karavaan
van de gezinslandbouw
Mag ik even
op Fetraf-Brasil doorgaan? Fetraf organiseert namelijk de eerste nationale ‘Caravana da Agricultura
Familiar’ (2-9 maart) met boeren uit Bahia, Minas Gerais, Mato Grosso do Sul,
Paraná, Santa Catarina en Rio Grande do Sul. De karavaan met bussen trok doorheen de
Zuidelijke staten. In elke deelstaat worden debatten georganiseerd rond telkens
andere thema’s. Hier kunnen dan weer plaatselijke boeren bij betrokken worden.
Zo komen duizenden boeren en boerinnen in beweging, al reist niet iedereen mee
tot in Porto Alegre. Vier hoofdthema’s werden maandenlang voorbereid en worden
nu uitgediept: landhervorming, inkomen, water en milieu, vorming. Het laatste
thema zou vooral uitgespit worden op het kamp met 1400 jongeren in de buurt van
Porto Alegre (3-6 maart).
De karavaan
komt uiteindelijk aan in Porto Alegre met een massamanifestatie.
Het begint
stilaan door te druppelen dat er, naast grootgrondbezitters en landlozen, in
Brazilië ook nog gezinslandbouw is . Sinds november 2005 willen de vele Fetrafs
zich nationaal organiseren. In een fris en nieuw syndicalisme willen ze de
volgende jaren opkomen voor een ànder landbouwmodel, dat de Agricultura
Familiar en het leven op het platteland au sérieux neemt.
Luc
Vankrunkelsven,
Chapecó, 2
maart 2006.
|