|
Zondag is in Brazilië echt een rustdag. Voor velen in Zuid-Brazilië is het bovendien de dag bij uitstek voor churrasco. Vlees dus, veel vlees op het vuur en tussen de tanden. Een ware CO2-bom.
Ik wandel door de verlaten straten van Chapecó en stap binnen in een restaurant, waar ik tot twee jaar geleden soms ging eten. De uitbaatster wil ik graag een boek geven, omdat ze geciteerd wordt in haar appreciatie over de mentaliteit van de stad.
De stedelijke voetbalploeg wordt met een bus afgezet en schrokt alles binnen de 15 minuten op. In deze toch wel witte, ‘Europese’ stad valt het op dat er in de ploeg veel gekleurde mensen zitten. Voetbal is hier een weerspiegeling van de samenleving, zoals ze werkelijk is: gekleurd. Even overvalt het restaurant een grote drukte. Voor en na is het kalm. Een rustige zondagmiddag met cachaça (suikerriet jenever) van de streek als aperitief en een gezond middagmaal met niet te veel vlees, ook al zitten we in de ‘hoofdstad van het vlees’. Pure cachaça, ja. Caipirinha is voor de toeristen.
Bij het afrekenen zie ik dat het overduidelijk een katholieke familie is, met ‘Nossa Senhora Apericida achter de toog, omringd met kruisen en een ander Maria-beeld. Maar waar valt mijn oog nóg op? Naast de lichtschakelaars en op een kastje voor de elektriciteit, hangt een gebed dat ze van iemand kreeg. Het luidt:
“ Muito obrigado por este local sagrado de trabalho! Deus ilumina, orienta e protege a todos aqueles que aqui entrarem.
Deus, muito obrigado pela sua segurança e proteção. Cada centimetro de área desta empresa (ou casa) abençoada. Deus se manifesta, purificando-a em definitivo. Muito obrigado, Deus!!
Aqueles que aqui vierem com maus pensamentos ao cruzarem este porta abençoada, Deus Sumiyoschi protetor do universo purifica as suas mentes tornando-as nossos melhores amigos. Deus zela e protege este local sagrado de trabalho fazendo com que os meus clientes, fornecedores, colegas, parentes, amigos, vizinhos, tenham a satisfação de bem estar conosco e de partilhar nossa amizade.
Muito obrigado!!” | “Hartelijk dank voor deze heilige plaats van de arbeid! God verlicht, oriënteert en beschermt allen die hier binnenkomen.
God, veel dank voor uw veiligheid en bescherming. Elke centimeter van de ruimte van dit bedrijf (of huis) zij gezegend. God manifesteert zich door haar definitief te zuiveren. Erg bedankt, God!!
God Symiyoschi, beschermer van het universum, reinigt hen die via deze gezegende deur hier binnenkwamen met slechte gedachten en maakt hen tot onze beste vrienden.
God zorgt voor ons en beschermt deze heilige werkplaats, zodat onze cliënten, leveranciers, collega’s, ouders, vrienden, buren zich goed voelen bij ons en in onze vriendschap delen.
Hartelijk dank!!”
|
Zo’n tekst en het feit dat hij rustig naast Nossa Senhora kan hangen, brengt me terug in het reëel bestaande Brazilië. Zoals ik onlangs achter het katholieke pelgrimsoord ‘Bom Jesus de Pirapora’ een offerfeestkring zag van de Macumba, met ‘cachaça 51’, bier en eten. Voor de deelnemers van de rite én voor de geesten. Zo stappen in het Noord-Oosten de ingewijden van de Candomblé zonder scrupules een katholieke kerk in en uit.
Chapecó is niet alleen de hoofdstad van het vlees. Er is ook de mayonaise van tientallen culturen en religies.
En God zag dat het goed was.
Luc Vankrunkelsven,
Chapecó, 22 maart 2009.
(1) Sumiyoschi: een Japanse godheid: http://www.fjsp.org.br/agenda/05_07_hajime.htm ;
http://tertu1.blog.uol.com.br/arch2004-10-17_2004-10-23.html.
|
