|
17 maart 2009: Energie voor keizer hesp |
Voor het derde jaar op rij ben ik op bezoek bij Rureco in Guarapuava. Het is altijd een hele onderneming met interviews voor plaatselijke TV’s en radio’s, alsook een toespraak in de universiteit.
Als een uitloper van de ontmoeting vorig jaar met ‘studenten geschiedenis’ overkomt me nu wel een bijzonder onthaal. Er zaten vorig jaar opvallend veel vegetariërs in de zaal. Dankzij Mábia Camargo, die nu bij Rureco werkt, zoeken ze contact met boeren om de ten onder gegane markt van bioproducten te doen herleven.
Rureco en de jongeren grepen mijn komst en de lancering van het boekje ‘Denk globaal, eet lokaal’ (Portugese versie) aan om de kloof tussen deze groep vegetarische jongeren en een aantal bioboeren te overbruggen. De welkom is een maaltijd met feijoada, een typisch gerecht bij feesten: feijão en rijst met restjes vlees. Deze keer is het vlees uiteraard vervangen door tofu. De pers vindt het blijkbaar ook leuk, want TV RPC (onderdeel van de nationale TV Globo) en ‘Diária do Guarapuava’ zijn van de partij.
Na het eten moet ik een introductie geven over de afstand tussen producent en consument, met vooral een uitweiding over de groeiende macht van de supermarkten versus boerenmarkten. De twee groepen vinden elkaar in een geanimeerd gesprek en maken uiteindelijk afspraken. ‘k Voel me midden in de herstichting van Voedselteams in Vlaanderen… De studenten willen met een verkooppunt in de universiteit beginnen. Hopelijk deint het nadien uit naar de burgers in de stad. Concrete afspraken voor verdere stappen worden gemaakt.
Een dag later moet ik spreken voor de landbouwingenieurs in dezelfde universiteit. Omdat er nogal wat zonen en dochters van fazendeiros bij zijn, probeer ik het soft aan te pakken. Ik geef een korte inleiding vanuit de twee boeken, vooral over de geschiedenis van het veevoer met het koppel maïs-soja. Nadien draaien we de nieuwe film over agroforestry, een DVD die Wervel in Vlaanderen en Nederland verspreidt. Tot mijn grote vreugde komt het hen bijzonder interessant over. Nadien ontspint zich een pittige discussie.
Het gesprek loopt via de mogelijkheden van agroforestry over soja en rietsuiker naar biodiesel en ethanol. Iemand zegt: “Agroecologie zal nooit de wereld kunnen voeden.” Koren op de molen van Mábia: “We kunnen dat absoluut wel, als we stoppen met vlees eten. We moeten ook stoppen met biodiesel uit soja en ethanol uit suikerriet te maken. We kunnen niet anders dan een radicale omslag maken.”
“Jamaar, reageert een student. Wat gaan we dan met het energieprobleem doen, als we niet de kaart van de energiegewassen trekken? Moet dan alles van zonne-energie komen? Een professor van Chapecó bestudeerde hoeveel zonnepanelen er nodig zouden zijn, om alleen al de vleesproducent Sadia in Chapecó van energie te voorzien. De oppervlakte van Chapecó zou dan vol zonnepanelen moeten staan, voor Sadia alleen al.”
Is me dat een geschenk! Terwijl tijdens de wereldwijde financiële crisis in de VS en in Europa alles wordt gedaan om de fabrieken van koning auto in stand te houden, begint hij over die tweede energievreter: de vleesproductie. Hij doet zijn opmerkelijke tussenkomst op het moment dat Sadia en concurrent Perdigão een eventuele fusie wereldkundig maken. Zo zouden ze één van de grootste vleesverwerkers ter wereld worden. Afwachten hoeveel Chapecó’s dan nodig zullen zijn om Sadia-Perdigão van elektriciteit te voorzien.
Heeft Wervel het dan tóch juist voor met zijn folders ‘Koning auto en koning hesp’? De twee topsymbolen die onze ecologisch onhoudbare samenleving samenvatten? (1)
Guarapuava,
17 maart 2009.
(1) Wervel gaf per provincie een folder uit: ‘Koning auto en keizer hesp’. Langs de ene kant staan enkele gegevens over de ecologische en sociale impact van beide topsymbolen. Op keerzijde staan (per provincie andere) adressen voor alternatieven i.v.m. korte keten voor voeding en voor meer collectief bezit van auto’s en pistes voor collectief vervoer. Te verkrijgen via info@wervel.be
|
