Een internationaal project, opgezet onder de naam “International Assessment of Agricultural Science and Technology for Development” gaf in een voorlopig rapport te kennen GGO’s niet te ondersteunen als middel in de strijd tegen armoede en honger. Monsanto, Syngenta en BASF, die in het vooroverleg betrokken waren, nokten prompt af. Ze hebben de start van het overleg over de slotversie van het rapport niet eens afgewacht.

Genetisch gemanipuleerde gewassen kunnen onvoorspelbare effecten hebben op het immuunsysteem van consumenten. Dat blijkt uit een onderzoek van de Iowa State University in de VS. De onderzoekers testten de immuunreactie van muizen die genetisch veranderde mais te eten kregen.
De mais was genetisch veranderd zodat ze het Heat Labile Toxine-B van de E. Coli bacterie produceert. Kortweg is dat een gifstof die deze bacterie aanmaakt. Muizen die de mais aten bleken al blij zeer lage concentraties een immuunreactie te vertonen (0.02 µg LT-B).

Wat betekent dit nu? Ten eerste betekent dit een doorbraak in de ontwikkeling van orale vaccins. Als je gifstoffen kunt produceren in planten en daarmee vervolgens een immuunreactie kunt opwekken, dan heb je eigenlijk een vaccin.

Het tweede punt is dat je het beste geen gifstoffen kunt inbouwen in gewassen die je daarna als voedingsmiddel op de markt brengt. En daar zit nu het probleem. Wat voor de ene mens giftig is, is dat voor de andere misschien niet. Een gifstof uit een schadelijke bacterie ga je natuurlijk niet in voedsel inbouwen, maar een eiwit uit een notensoort is in principe onschadelijk. Tenzij je natuurlijk een notenallergie hebt, dan ga je er hoogstwaarschijnlijk aan dood.
Als je zo'n allergie hebt weet je dat je uit de buurt van noten moet blijven. Maar wat als dat eiwit nu opeens in mais zit? En wat als die mais nu verwerkt wordt tot maisstroop, het ingredient dat in praktisch al het voedsel in de Verenigde Staten zit? Wel, dan heb je een probleem.

Tien jaar geleden maakte hij de resultaten van onderzoek van transgeen voeder dat hij aan ratten te eten had gegeven, bekend. Hij deed dit voordat de resultaten waren getoetst door collega’s – het zogenaamde peer review – en in een gerenommeerd tijdschrift waren gepubliceerd. In de wetenschap is een dergelijke handelwijze ongebruikelijk.

Hoewel ggo-maïs wettelijk verboden is in Mexico neemt de overheid een lakse houding aan wanneer besmetting vanuit de Verenigde Staten wordt vastgesteld.

De Amerikaanse biotech-gigant Monsanto oefent al jaren druk uit op de regering om transgene maïs toe te laten, op zijn minst op experimentele schaal. Landbouworganisaties die rijke boeren in het Noorden verenigen voeren de druk op de regering op om ggo-maïs toe te laten. Een overheidsambtenaar heeft aangekondigd dat volgend jaar de eerste proeven met ggo-maïs zullen plaatsvinden. Milieuorganisaties en kleine boeren zijn zich echter bewust van het culturele, ecologische en economische gevaar en verzetten zich hiertegen.

Zoals u kunt lezen in het artikel “Wat eten we als de olie opraakt?” spiegelde de Amerikaan Richard Heinberg in zijn lezing van 22 november 2007 in de Central Hall in Londen zijn luisteraars een pittoresk wereldbeeld voor waarin de os bij gebrek aan olie weer de ploeg trekt.

Zo niet de Amerikaan Craig Venter die ook naar Londen trok, maar voor een anders geaard publiek dan dat van de Soil Association zijn wereldbeeld schetste – een volstrekt tegendeel van dat van Heinberg. Het loont de moeite om er kennis van te nemen. Levende bacteriën met door de mens bepaalde eigenschappen zullen de energiebron zijn van de toekomst. Venter - de eerste die met zijn team het menselijke genoom bloot legde – ontwikkelt thans de technieken om dat mogelijk te maken. Charles Darwin mag de ontdekker zijn van de autonome evolutie van het leven, Craig Venter werpt zich op als de mens die de sturing van de evolutie in eigen hand neemt.

Zie voor de lezing die Craig Venter op 4 december 2007 in Londen hield, deze website.

Tot de koplopers van Monsanto’s eerste ronde behoorden sojabonen en maïs hetzij door het inbrengen van een eiwit dat dodelijk is voor bepaalde insecten, hetzij door bestendigheid tegen herbiciden. Nu is droogtebestendigheid aan zet.

Tegen glyfosaat dat wordt toegepast om onkruid te bestrijden in de transgene soja van Monsanto, bouwen meer en meer onkruiden een zekere resistentie op. Deze resistente onkruiden verspreiden zich buiten de sojavelden, dus op akkers met andere teelten en ook in de vrije natuur, de Pampa. Herbiciden van een andere chemische verbinding dan glyfosaat worden nu op de sojavelden ingezet om het onkruid de baas te blijven. Dubbele kosten voor de boer. Glyfosaat (de merknaam van Monsanto is Roundup; het patent is echter verlopen) moet worden gebruikt terwijl de soja op de akker staat; een ander middel wordt toegepast als er geen sojagewas aanwezig is want soja is er niet tegen bestand.
Bij sommige maïssoorten doet zich hetzelfde probleem voor.